همیشه از خوبیهای آدما واسه خودت دیوار بساز پس هر وقت در حقت بدی کردن ، فقط یه آجر از دیوار بردار بی انصافیه اگه دیوار رو خراب کنی

اگر تو بیایی به پرستاری من شب هجران نکند قصد دل آزاری من

اگر شبی از شبهای زمستانی، مسافری به امید گرمای نگاهت به تو پناه آورد تنهایش نگذار. شاید در گرمترین روزهای تابستان به خنکی لبخندش محتاج شوی

گاهی گریه نشانه ضعف نیست گاهی نشانه ی یک بخشش...گاهی نشانه ی یک فداکاری...گاهی نشانه ی یک ظلم...گاهی هم نشانه ی عظمت یک عــــــشــــق…

هرگز این چهار چیز را در زندگیت نشکن: اعتماد، قول، رابطه و قلب زیرا وقتى این‌ها مى‌ششکنند صدا ندارند ولى درد بسیارى دارند

آرزو دارم فقط یک بار سرت را به روی سینم بگذاری تا تپش نامنظمه قلبم را احساس کنی ولی از آن می‌ترسم که قلبم به احترمت بایستد

یکی میدونه دوسش داری،یکی نمیدونه...بیچاره اونکه فکر میکنه دوسش داری...

وقتی از همه جا نا امید شدی برو توی کوه فریاد بزن که آیا هنوز امید هست؟؟؟؟؟ آن موقع خواهی شنید که هست.... هست..... هست

از کوی وفا به سنگ ، دورم کردند در خانه ی غم ، زنده به گورم کردند بگشایم اگر سینه به پیش تو شبی بینی که چه با دل ِ صبورم کردند

تا تو مراد من دهی کشته مرا فراق تو/تا تو به داد من رسی من به خدا رسیده ام

 به دریا شکوه بردم از شب دشت، وز این عمری که تلخ تلخ بگذشت، به هر موجی که می گفتم غم خویش؛ سری میزد به سنگ و باز می گشت

 انسان هم میتونه دایره باشه هم یه خط راست/انتخاب با خودت است. ...
تا ابد دور خودت بچرخی یا تا بی نهایت ادامه بدی

هیچ وفت ارزو مکن جای کس دیگری باشی چون اگه ارزوت بر اورده بشه جات تو دنیا خیلی خیلی خیلی خالی می مونه

سالها ارزو میکردم سایه اش بر سرم باشد/کور بودم/او سراسر نور بود سایه نداشت

میدونی هر بار که پلک می زنی من نفس می کشم؟ پس به کسی خیره نشو چون من خفه میشم

 در راه رسیدن به اوج با مردم مهربان باش چرا که هنگام سقوط با همان مردم رو به رو خواهی شد

آنچه جذاب است سهولت نیست، دشواری هم نیست، بلکه دشواری رسیدن به سهولت است

 گفتی: " دور مرا خط بکش؟" کشیدم...حالا تو در محاصره ی منی

 روزگارم گله مندی شده است "من بگریم تو بخندی " شده است از دلم یاد نکردی شاید: عشق هم سهمیه بندی شده است

همیشه آنچه دوست داریم نداریم . راز خوشبختی در این است که آنچه که در اختیار داریم دوست بداریم .

گل اگر خشک شود ساقه اش می ماند دوست اگر جدا شود خاطره اش می ماند

غمهایت را روی شن بنویس تا باد آنها را با خود ببرد و شادیهایت را روی سنگ بنویس که هیچوقت تنهایت نگذارد

ستاره بخت هیچ کسی شوم نیست، این ما هستیم که آسمان را بد تعبیر میکنیم.

آسمان برای گرفتن ماه تله نمی گذارد ، آزادی ماه است که او را پایبند می کند

^{هیچگاه نگذار در کوهپایه های عشق کسی دستت را بگیرد که احساس میکنی در ارتفاعات آنرا رها خواهد کرد}

^{اگه یه روز رفتی و برنگشتی بهت قول نمیدم منتظرت میمونم اما ازت یه خواهش دارم وقتی اومدی یه شاخه گل رو قبرم بزاری}

^{می گن خدا ابر رو به گریه در میاره تا گل بخنده پس هر وقت بارون اومد یادت نره بخندی.}

^{وقتی خاطره های آدم زیاد میشه دیوار اتاقشون پر عکس میشه اما همیشه دلت واسه اونی تنگ میشه که نمیتونی عکسشو به دیوار بزنی.}

^{گر چه از دوری این فاصله ها مأ یوسم / از همین فاصله دور تو را می بوسم}

^{اگر نمیتوانی بالا بری پس سیب باش تا با افتادنت اندیشه ای بالا رود.}

زندگی درک همین امروز است فهم نادانی هاست ظرف امروز پر از بودن توست.. شاید این خنده که امروز دریغش کردی ... آخرین فرصت همراهی ماست

کسانی که در تاریکی شب به ندای فطرت و عقلشون جواب میدهند بی شک جلوه هایی از عظمت الهی برایشان متجلی میشود.

زندگی مثله بازی حکمه مهم نیست که دست خوبی نداری مهم اینه که یار خوبی داشته باشی اینطوری ممکنه بازی باخته رو هم ببری

میگن اگه چشاتو ببندی اونی که دوست داری و می تونی ببینی ، پس می میرم تا واسه همیشه ببینمت.

وقتی که صدای خرد شدنت را زیر پای عابران میشنوی دیگر چه فرقی میکند برگ سبز کدام درخت بوده ای!

نگو کفر است
 
نمی خواهم خدایم بیکران باشد
نمی خواهم عظیم و قادر و رحمان
نمی خواهم که باشد این چنین آخر
خدا را لمس باید کرد.
 
نگو کفر است
خدا را می توان در باوری جا داد
که در احساس و ایمان غوطه ور باشد
خدا را می توان بوئید
و این احساس شیرینی است
 
نگو کفر است
که کفر این است
که ما از بیکران مهربانیها
برای خود
خدایی لامکان و بی نشان سازیم
خدا را در زمین و آسمان جستن
ندارد سودی ای آدم
تو باید عاشقش باشی
و باید گوش بسپاری
به بانگ هستی و عالم
که در هر خانه ای آخر خدائی هست
 
نگو کفر است
اگر من کافرم، باشد
نمی خواهم  خدایا زاهدی چون دیگران باشم
نمی خواهم خدایم را
به قدیسی بدل سازم
که ترسی باشد از او در دل و جانم
 
نگو کفر است
که سوگند یاد کردم من
به خاک و آب و آتش بارها ای دوست
خدا زیباترین معشوق انسانهاست
خدا را نیست همزادی
که او یکتاترین
عاشق ترین
                   معبود انسانهاست.

سراینده :ترانه(دختری معلول اما سرشار از احساسات و استعداد)

چه رسمی داری ای دوره زمونه                 

                                            که هر روزت یه جا عاشق کشونه

هزاران سال ِ که می جنگه آدم                  

                                                نمی دونه گرفتارِ جنونه

                زمونه آی زمونه آی زمونه

یکی با فرق زخمی توی محراب                  

                                           یکی غرق به خون لب تشنه ی آب

یکی پاهاشو رو مین جا گذاشته                 

                                             یکی پاشیده خونش روی مهتاب

نفس های بهار و راز خردل                 

                                                 رو خاک آسمون رگبار تاول

همیشه عاشق از جونش گذشته               

                                                که عشق آسان نبود از روز اول

هنوزم کار دنیا قیل و قاله                   

                                                    هنوزم صلح آدم ها محاله

هنوز آدم نمیشناسه خدا رو                       

                                                 هنوزم قلب عاشق پایمال

                        زمونه آی زمونه آی زمونه

یکی با فرق زخمی توی محراب                  

                                        یکی غرق به خون لب تشنه ی آب

یکی پاهاشو رو مین جا گذاشته                 

                                            یکی پاشیده خونش روی مهتاب

                         زمونه آی زمونه آی زمونه

(احسان خواجه امیری)